روزگار عجیبی است

آدم ها دنبال کسی می گردند که محبتش را حساب شده و با خساست نثارشان کند

عشق بی حد و حصر ارزشی ندارد

میگویند عاقلانه رفتار کن تا عاشقانه زندگی کنی.

عاشقانه رفتار کردن نتیجه اش عاجزانه زندگی کردن است.

اگر چنین باشد با افتخار با او رفتار می کنند

محترمش می شمارند

او بسیار با ارزش است و برای بدست آوردن همان مقدار محبت حساب شده به هر دری میزنند

روزگار بس عجیبی است

یاد این جمله می افتم

چه رسم حقیری ست
محبتت را میگذارند پای احتیاجت
صداقتت را میگذارند پای سادگیت
سکوتت را میگذارند پای نفهمیت
نگرانیت را میگذارند پای تنهاییت
و وفاداریت را پای بی کسیت
و آنقدر تکرار میکنند که خودت باورت میشود که تنهایی و بیکس و محتا